مهاجرت به مالزی و ادامه تحصیل در مالزی | دوره های فشرده آموزش زبان انگلیسی در کالج زبان لندن شعبه کوالالامپور مالزی | مدرک آیلتس و تافل
صفحه اصلی تحصیل در مالزی اخبار مالزی خواندنی ها ورود اعضا عضویت فرم مشاوره تماس با ما
روابط خارجی مالزی

کمیته هاى پارلمانى
 
مجلس نمایندگان (Dewdn Rakyat) پنج کمیته دارد که در ابتداى هر دوره مجلس تعیین مىشوند.

 
۱. کمیته انتخاب: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله اعضاء مجلس انتخاب شدهاند کار این کمیته نامزد کردن اعضاء براى کمیتههاى دیگر مجلس مىباشد

۲. کمیته مقررات مجلس: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند این کمیته اصلاح مقررات جارى را مورد توجه قرار داده و توصیههاى خود را به مجلس گزارش مىدهد

۳. کمیته مجلس: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب شدهاند که این کمیته بررسى موضوعاتى است که مربوط به رفاه و آسایش اعضاء مجلس مىباشد.

 ۴. کمیته امتیازات: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند کار این کمیته مشخص نمودن امتیازات مجلس و مقرراتى است که اعضاء مجلس باید آنها را رعایت نمایند.

 ۵. کمیته حسابرسى عمومی: شامل رئیس و معاون که بهوسیله مجلس انتخاب شده و شش تا دوازده عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند. کار این کمیته نظارت بر مخارجى است که با تصویب مجلس هزینه مىشوند. در مجلس سنا نیز چنین کمیتههائى وجود دارد (به استثناء کمیته حسابرسی) بهعلاوه این کمیتهها در هر کدام از مجالس مىتوانند طى تصویبنامهاى کمیتههاى فرعى تعیین کنند.

کمیته هاى پارلمانى
 
مجلس نمایندگان (Dewdn Rakyat) پنج کمیته دارد که در ابتداى هر دوره مجلس تعیین مىشوند.

 
۱. کمیته انتخاب: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله اعضاء مجلس انتخاب شدهاند کار این کمیته نامزد کردن اعضاء براى کمیتههاى دیگر مجلس مىباشد

۲. کمیته مقررات مجلس: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند این کمیته اصلاح مقررات جارى را مورد توجه قرار داده و توصیههاى خود را به مجلس گزارش مىدهد

۳. کمیته مجلس: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب شدهاند که این کمیته بررسى موضوعاتى است که مربوط به رفاه و آسایش اعضاء مجلس مىباشد.

 ۴. کمیته امتیازات: شامل رئیس مجلس بهعنوان رئیس و شش عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند کار این کمیته مشخص نمودن امتیازات مجلس و مقرراتى است که اعضاء مجلس باید آنها را رعایت نمایند.

 ۵. کمیته حسابرسى عمومی: شامل رئیس و معاون که بهوسیله مجلس انتخاب شده و شش تا دوازده عضو دیگر که بهوسیله کمیته انتخاب تعیین شدهاند. کار این کمیته نظارت بر مخارجى است که با تصویب مجلس هزینه مىشوند. در مجلس سنا نیز چنین کمیتههائى وجود دارد (به استثناء کمیته حسابرسی) بهعلاوه این کمیتهها در هر کدام از مجالس مىتوانند طى تصویبنامهاى کمیتههاى فرعى تعیین کنند.

تشکیلات وزارت امور خارجه

وزارت امور خارجه مالزى که داراى یک معاون اول است، اداره مىشود، رئیس ادارى (دبیرکل) عملکرد وزارت خارجه را در بخش ادارى و امور سیاست خارجى اداره مىکند. مسئول مستقیم در برابر دبیرکل، معاون اول دبیرکل است که مسئول امور سیاسى و اطلاعات خارجى است، معاون دوم دبیرکل مسئول امور اقتصادى و معاون سوم دبیرکل مسئول امور خدماتی، اداری، مالی، کنسولى و روابط عمومى است. رئیس تشریفات، مدیرکل (مالزیائی) آسهآن و ریاست بازرسى نیز در مقابل دبیرکل مستقیماً مسئول مىباشند. مسئولیت نمایندگىهاى خارج از کشور بر عهده مأمورین سیاسى و کنسولى در نقاط مختلف جهان است. مالزى در حال حاضر داراى ۱۲ کمیساریاى عالی، ۳۵ سفارتخانه، یک کمیساریا در هنگکنگ و یک دفتر کمیساریا در مدرس، ۲۳ کنسولگرى افتخارى و دو نمایندگى دائم در سازمان ملل (مستقر در نیویورک و ژنو) مىباشد


بخش روابط عمومى و ادارى     

بخش روابط عمومى و ادارى که داراى بخش سیاسى و سایر بخشهاى وزارتى (مانند بخش مأمورین خارجی) است، موطف به انجام خدمات گوناگون اداری، خدماتی، تأسیساتی، مالى و بودجهاى مىباشد. این بخش با ایجاد ارتباط با سایر مقامات مربوطه و نمایندگى خارجى از کشور در صدد کسب اطمینان در جهت بهترین استفاده از نیروهاى انسانى و سایر امکانات براى پشتیبانى از تلاشهاى دیپلماتهاى مالزیائى است. همچنین این بخش هماهنگکننده نیازهاى ادارى کارکنان وزارتخانههاى اقتصاد، تجارت و صنعت، آموزش، بخش مهاجرت و سایر ارگانها در رابطه با مأمورین خارج از کشور مالزى است.


بخش بازرسى     

بخش بازرسى با همکارى سایر بخشها در صدد کسب اطمینان از درستى کار مأمورین خارج از کشور مىباشد.


بخش اقتصادى     

فعالیت اصلى بخش اقتصادى در رابطه با مسائل چندجانبه و گوناگون اقتصادى است. بخش اقتصادى هدایتگر مسائل توسعه اقتصادى در سازمانهاى اقتصادى بینالمللى مثل سازمان ملل، گروه ۷۷، جنبش غیر متعهدها، کشورهاى مشترکالمنافع، آسهآن، انکتاد، یونیدو، صندوق بینالمللى پول، گات، فائو و بانک جهانى است.



سایر مقامات مربوطه و نمایندگىهاى خارج از کشور در صدد کسب اطمینان در جهت بهترین استفاده از نیروهاى انسانى و سایر امکانات براى پشتیبانى از تلاشهاى دیپلماتهاى مالزیائى است. همچنین این بخش هماهنگکننده نیازهاى ادارى کارکنان وزارتخانههاى اقتصاد، تجارت و صنعت، آموزش، بخش مهاجرت و سایر ارگانها در رابطه با مأمورین خارج از کشور مالزى است.     



بخش اطلاعات خارجى     

هدف کلى این بخش نمایش چهره مالزى بهعنوان یک کشور مستقل، دموکراتیک و تعقیبکننده توسعه اقتصادی، عدالت اجتماعى و توسعه فرهنگى و در خارج از کشور خواستار صلح جهانی، توسعه رفاه عمومی، دوستى و تفاهم با ملتهاى صلحدوست صرفنظر از سیستمهاى سیاسى آنان، وفادارى به ایدهها و اهداف منشور ملل متحد، همکارىهاى منطقهاى و مخالفت با هر نوع نژادپرستى و استعمارگرى است.     

این بخش نشریات وزارت خارجه را منتشر مىکند. نشریات کنفرانسها را آماده کرده و با روزنامهنگاران، محققین و رهبران خارجى بازدیدکننده از مالزى همکارى مىنماید. این بخش براى چنین بازدیدکنندگانی، اطلاعاتى در مورد مالزى تهیه نموده و ترتیب ملاقات آنها را با رهبران دولتى مالزى مىدهد.

این بخش براى نمایندگىهاى خارج از کشور نیز، اطلاعات و تیتر اخبار مهم را توسط تلگرافهاى روزانه ارسال مىکند تا از مسائل کشور آگاه شوند. علاوه بر این براى آنها نوارهاى ویدئو، اسلاید، عکس و نوار موسیقى مالزیائی، نمونه هنرهاى مالزیائى و صنایع دستى ارسال مىکند. همچنین این بخش براى کسب موافقت با فیلمبردارى و پخش وقایع عمومى توسط نمایندگان خارجى در کوآلالامپور ایفاء وظیفه مىکند.



بخش برنامه ریزى


یکى از اشتغالات اصلى بخش برنامهریزى تلاش در جهت تحقق زوپفان (Zopfan)، در جنوب شرقى آسیا بهعنوان یک سیاست بلندمدت براى تقویت صلح و ثبات در منطقه مىباشد. این مسئله بهصورت تنگاتنگى بستگى به منافع ”آسهآن“ دارد چون زوپفان، سیاست اساسى همه اعضاء آسهآن است.

در شرایط کنونى هدف اصلى یافتن یک راه حل سیاسى براى مسئله کامبوج بهعنوان مانع عمده تحقق زوپفان مىباشد. به همین دلیل، این بخش در همه نشستهاى آسهآن که معمولاً در سطح وزیر یا مقامات عالىرتبه تشکیل مىشود شرکت مىکند، و نسبت به حل مسئله کامبوج با توجه به وضعیت سیاسى منطقه و جهان تلاش مىکند.


بخش قراردادها و توافقنامه ها


کار عمده این بخش حفظ رفاه جامعه دیپلماتیک مقیم مالزى است که مسئول موارد مربوط به حقوق دیپلماتیک، تسهیلات و مصونیتهاى مندرج در عهدنامه وین درباره روابط دیپلماتیک و همچنین قوانین و عرف محلی، مىباشد.

این بخش در مورد کارهاى تشریفاتى و ملاقاتهاى رسمى سران خارجى نیز به وزارتخانه یارى مىرساند. مسئولیت تنظیم برنامه سفرهاى دولتى پادشاه مالزى به کشورهاى خارجى و هماهنگى با سایر وزارتخانهها و ارگانها به عهده این بخش است. همچنین این بخش مسئول بررسى اعتبارنامه سفراى خارجى و ترتیب تقدیم آن به پادشاه است. از دیگر وظایف این بخش آماده کردن اعتبارنامه مأمورین و سفراى عالىرتبه مالزى و فراخوانى آن دسته از آنان که مدت مأموریت آنها تمام شده و اعطاء حکم انتصاب کنسولهاى مالزی، تصحیح پیشنویس توافقنامهها، تکمیل و پایبندى به مفاد توافقنامههاى سرى و هماهنگى ارگانهاى ذىربط براى امضاء توافقنامهها مىباشد. دفاتر سازمان ملل و آژانسهاى تخصصى جامعه جهانى در مالزى نیز تحت نظارت این بخش هستند.     


نمایندگىهاى خارجى در مالزى

نمایندگى دیپلماتیک     

تا اوخر ۱۹۸۵، ۷۶ کشور نمایندگان خود را به مالزى اعزام داشتهاند، ۵۱ مورد آن مقیم کوآلالامپور بوده و بقیه به صورت اکردیته مىباشند.

نمایندگى کنسولى     

تعداد هفت پست کنسولى در شهرهاى مختلف مالزى وجود دارد. ۲۳ کنسول افتخارى در کوآلالامپور نیز حضور دارند.     


نمایندگى تجارى     

تعداد ۹ دفتر تجارى از کشورهاى استرالیا، فرانسه، ایتالیا، جمهورى دموکراتیک کره، هلند، فیلیپین، تایلند، روسیه و یوگسلاوى در مالزى وجود دارد.     


آژانسهاى سازمان ملل و سایر سازمانهاى بینالمللى


نمایندگى سازمان ملل (شامل دفتر منطقهاى UNDP در مالزی، سنگاپور و برونئى دارالسلام) و آژانسهاى تخصصى (مثل یونیسف، سازمان بهداشت جهانی، فائو) و کمیسیون عالى سازمان ملل در امور مهاجرین (UNHCR)، در کوآلالامپور داراى دفاترى مىباشند.

 مبانى و اصول سیاست خارجى
 
تا قبل از ۱۹۵۷ روابط خارجى مالایا توسط بریتانیا، و بهعنوان بخشى از سیاست خارجى و مسئولیتهاى استعمارى آن اداره مىشد. بریتانیا به تعداد کمى از ملایوها در لندن و هیئتهاى سیاسى انگلیس در استرالیا، هند و پاکستان آموزشهاى محدود داده بود. این ملایوها پس از استقلال مالزى در ۱۹۵۷ اغلب پستهاى اصلى دیپلماتیک و ادارى را به عهده گرفتند. این آموزشها و نیز سیر آرام کسب استقلال باعث شد، سیاست خارجى کشور در طول دهه ۱۹۶۰ روندى غربگرایانه داشته باشد.

 روابط خارجى مالزى همواره تحت تأثیر عواملى چون ضدیت با کمونیسم، مخالفت با تبعیض نژادی، همکارىهاى منطقهاى و وابستگى کشور به صدور محصولات کشاورزى و معدنى (مانند کائوچو و قلع) بوده است. البته تأثیر هر یک از این عوامل در مراحل مختلف و در تحولات داخلى و خارجی، تغییر پیدا کرده است.     

 مقابله گسترده مالزى با کمونیسم نقش مهمى در روابط خارجى این کشور داشته است زیرا همواره این سوءظن وجود داشته که کمونیستهاى (بهطور عمده چینىالاصل) مالزى تحت تأثیر رهبران کمونیست پکن مىباشند. اگرچه مالزى اهمیت زیادى براى روابط تجارى خود با جمهورى خلق چین قائل است اما تا ۱۹۷۴ از شناسائى چین کمونیست بهعنوان تنها نماینده قانونى مردم چین خوددارى کرد. سیاست ”عدم تعهد“ و عدم دخالت در مناقشات ابرقدرتها، نیز یکى از جنبههاى اصلى سیاست خارجى مالزى مىباشد. این کشور وارد سازمان پیمان جنوب شرق آسیا (Seato)، نشد، اما یک پیمان دفاعى مشترک بر بریتانیا به امضاء رساند، که از نظر دولت مالزى این پیمان دوجانبه مغایرتى با سیاست عدم تعهد این کشور ندارد.     

موضع مالزى در اغلب رأىگیرىهاى سازمان ملل همسو با کشورهاى غیر متعهد بوده است. همچنین کوآلالامپور در سیاست خارجى خود نسبت به همکارىهاى منطقهاى توجه زیادى نشان داده است؛ که از نمونههاى بارز آن مىتوان به عضویت این کشور در اتحادیه" کشورهاى آسیاى جنوب شرقى (A.S.E.A.N) و نیز تلاش براى پیشبرد طرح بىطرفى آسیاى جنوب شرقى اشاره کرد.     

تولیدات قلع، کائوچو و نیز روغن نخل که از عمدهترین منابع تأمین ارز خارجى مالزى مىباشند نقش زیادى در روند سیاست خارجى این کشور داشتهاند. بهعنوان مثال پس از کاهش قیمت کائوچو در دهه ۶۰، و نیز پس از کاهش اهمیت بریتانیا و آمریکا بهعنوان مشتریان سنتى مالزی، این کشور در ۱۹۶۷ به برقرارى روابط دیپلماتیک با شوروى اقدام کرد، که از آن به بعد کشور اخیر یکى از بزرگترین خریداران کائوچوى مالزى بوده است.     


طرح بىطرفى آسیاى جنوب شرقى

 یکى از موضوعات مورد توجه در سیاست خارجى مالزى عدم مداخله در مناقشات ابرقدرتها و بهطور کلى از بین بردن زمینههاى دخالت و رقابت آنها در منطقه بوده است. در همین جهت مالزى همواره سیاست خاصى را در جهت ایجاد بىطرفى در منطقه جنوب شرق آسیا، و نیز عدم استقرار سلاحهاى هستهاى در آن دنبال نموده است. از نظر رهبران مالزى وابستگى به قدرتهاى بزرگ یا اتحاد با آنها، خطر دخالت خارجی، و مهمتر از آن درگیر شدن در رقابتهاى ابرقدرتها را به دنبال خواهد داشت. از نظر آنها منطقه جنوب شرق آسیا به دلیل اهمیت استراتژیک و اقتصادى آن به راحتى مىتواند هدفى عمده براى نفوذ و دخالت ابرقدرتها باشد، بر همین اساس لازم است زمینههاى دخالت و رقابت ابرقدرتها در منطقه هرچه بیشتر کاهش یابد. طرح ”زوپفان“ در جهت همین سیاست مطرح شده است.     

موضوع زوپفان ”یا منطقه صلح، آزادى و بىطرفی“ (Zone of Peace. Freeedom and Neutrality) تقریباً از نیمه دوم دهه ۱۹۶۰ در محاورات سیاسى مقامات مالزى مطرح مىگردید. جنگ در هندوچین، خروج استعمار انگلیس از منطقه و ترس از نفوذ شوروى و چین در منطقه از جمله عوامل عمدهاى بود که توجه رهبران مالزى را به این ایده جلب کرد، و آنان اغلب به این موضوع اشاره مىکردند. اما طرح آن بهطور رسمى و بینالمللى در سپتامبر ۱۹۷۰ و در جریان کنفرانس غیر متعهدها در لوزاکا بود، در این کنفرانس تون عبدالرزاق جانشین نخستوزیر وقت مالزى طرح بىطرفى شرق آسیا شامل منطقه هندوچین را بیان داشت. در اکتبر ۱۹۷۱ عبدالرزاق بهعنوان نخستوزیر مالزى مسئله بىطرفى جنوب شرق آسیا، و ایجاد یک منطقه صلح و آزادى را در مجمع عمومى سازمان ملل متحد تشریح کرد و سپس در نوامبر ۱۹۷۱ پنج کشور عضو آسهآن (در آن زمان) در کوآلالامپور گرد هم آمدند، و در این زمینه موافقتنامهاى را به امضاء رساندند که به ”اعلامیه کوآلالامپور“ معروف گردیده است.     

در این اعلامیه بر لزوم شناسائى جنوب شرق آسیا بهعنوان یک منطقه صلح، آزادى و بىطرفى و آزاد از هر نوع مداخله قدرتهاى خارجی، تأکید شده بود. عبدالرزاق در آن زمان اظهار داشت که دولت مالزى و دیگر کشورهاى همفکر در آسیاى جنوب شرقى هیچگونه تردیدى درباره مسیر طولانى و دشوار ذیل به هدف بىطرفسازى منطقه، ندارند.

در مورد جزئیات این طرح و یا چگونگى اجراء آن در همان زمان مقامات مالزیائى موضوعاتى را مطرح مىکردند، از جمله غزالى شفیع وزیرخارجه اسبق این کشور در ۱۹۷۱ درباره آن گفت:     

ایده بىطرفسازى جنوب شرق آسیا باید در دو مرحله موردنظر قرار گیرد:

در مرحله اول کشورهاى این منطقه باید به یکدیگر نزدیکتر شده و در مورد مسائل زیر توافق کنند:     

- هر کشور در منطقه باید به حاکمیت و تمامیت ارضى دیگران احترام گذارد و در فعالیتهائى که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم امنیت دیگران را تهدید مىکند شرکت نکند، عدم مداخله و عدم تجاوز اصولى اساسى هستند که کشورهاى جنوب شرق آسیا باید قبل از اقدام به هر عملى بهطور صریح در مورد آن توافق کنند.

- تمام قدرتهاى خارجى باید از منطقه خارج گردند.

- منطقه نباید صحنه مناقشات بینالمللى و رقابت ابرقدرتها شود.

- کشورهاى منطقه باید اقداماتى را در جهت تضمین صلح در منطقه انجام دهند.     

 - این کشورها باید در برابر قدرتهاى بزرگ در موضوعات اساسى و امنیتى یک نظر جمعى داشته باشند.     

 - همکارىهاى منطقهاى گسترش یابد.

در مرحله دوم قدرتهاى بزرگ آمریکا، شوروى و چین باید در موارد زیر توافق کنند:

 - جنوب شرق آسیا باید یک منطقه بىطرف باشد.

- آنها باید متعهد شوند که کشورهاى منطقه را از رقابت بر سر قدرت میان خودشان خارج نگه دارند.  

- این قدرتها باید بر تضمین بىطرفى جنوب شرق آسیا نظارت کنند.

به هر حال موضوع تحقق زوپفان در جنوب شرق آسیا، از آن زمان به بعد از سوى مقامات مالزى و دیگر رهبران کشورهاى منطقه مطرح شده و آنان در بحثها و مذاکرات سیاسى خود بر آن تأکید نمودهاند.

 همچنین تقریباً در تمامى قطعنامهها و بیانیههاى صادر شده در اجلاسهاى ”آسهآن“ به مسئله زوپفان اشاره شده است. با این وجود نمىتوان گفت که در حال حاضر نگرش تمامى ۶ کشور عضو آسهآن به این مسئله یکسان است. در این زمینه مالززى و اندونزى بر تحقق زوپفان و غیر اتمى بودن منطقه تأکید بیشترى داشتهاند. در حالىکه کشورهائى چون سنگاپور، فیلیپین و تایلند در مقطع فعلى در جهت عملى ساختن آن زیاد تمایل نشان نمىدهند؛ و جاذبیت این طرح براى آنان بیشتر بهخاطر دور کردن شوروى و چین از منطقه است. این کشورها بهطور کلى با هرگونه طرحى که منجر به کاهش حضور آمریکا در منطقه شود، دخالت مىکنند. براى مثال سنگاپور از حضور آمریکا در منطقه شدیداً پشتیبانى مىکند، و پایگاههاى آمریکا در فیلیپین را عامل مهمى در تأمین امنیت جنوب شرق آسیا مىداند.

 بعد از اتخاذ سیاست ضد هستهاى از سوى دیویدلانگى در نیوزلند آمریکا بهویژه نگران است که این موضوع به حرکت مشابهى در جنوب شرق آسیا دامن بزند.     

 ر همین زمینه شوراى امنیت ملى آمریکا به هنگام تشکیل اجلاس آسهآن در سنگاپور در ۱۹۸۷ اخطار کرد، آسهآن نبایستى اعلامیه رسمى شدیدى را در زمینه آزاد بىطرف و غیر اتمى صادر نماید. بهطور کلى تحقق زوپفان در جنوب آسیا هیچگاه نمىتواند در جهت منافع آمریکا باشد. از اینرو آمریکا همواره با آن مخالفت مىکند.

همچنین براساس ترتیبات دفاعى پنج قدرت (استرالیا - مالزى - نیوزیلند - سنگاپور و انگلیس) که از اول نوامبر ۱۹۷۱ در جهت دفاع از مالزى و سنگاپور به مرحله" اجراء درآمده است، استرالیا و نیوزیلند نیز حضور بیشترى در منطقه داشتهاند. در ۱۹۶۷ به دنبال خروج نیروهاى انگلیس از منطقه، سربازان نیوزیلندى جاى آنها را در سنگاپور گرفتند و در همان حال واحدهائى از نیروى هوائى استرالیا نیز در مالزى و سنگاپور مستقر بودهاند. البته سابقه حضور واحدهاى هوائى استرالیا در مالزى به قبل از توافق ترتیبات دفاعى پنج قدرت و به یک پیمان دفاعى میان انگلیس و مالزى مىرسد که بعداً در ۱۹۵۹ استرالیا و نیوزیلند به این پیمان پیوستند.     

بهطور کلى براى استرالیا و نیوزیلند، جنوب شرق آسیا همواره خط اول دفاعى آنها بوده از این نظر پایگاه هوائى استرالیا در باترورث (Butter Worth) مالزى از اهمیت برخوردار مىباشد.
در عین حال گرچه که کشورهاى منطقه در چارچوب زوپفان باید در مورد حضور قدرتهاى خارجى یک نظر جمعى ارائه مىکنند، ولى اغلب با تأیید ضمنى حضور غرب در منطقه از اتخاذ یک نظر جمعى پرهیز مىکنند.

 بهعنوان مثال مالزى و اندونزى که از دنبالکنندگان اصلى زوپفان هستند، در مورد آینده پایگاههاى آمریکا در فیلیپین ضمن آنکه نظر منفى در مورد آن ارائه نمىکنند، آن را بهطور عمده یک موضوع در روابط دوجانبه آمریکا و فیلیپین تلقى مىکنند.

مالزى و سازمان‌هاى بین‌المللى و منطقه‌اى

مالزى از ۱۹۷۵ یعنى سالى که به کسب استقلال نائل آمد عضو سازمان ملل بوده است و در فعالیتهاى سازمان ملل بوده است. مثلاً در خرید اوراق قرضه براى عملیات سازمان ملل در کنگو شرکت داشت و حتى مبادرت به اعزام نیرو تحت پرچم سازمان ملل به کنگو نمود. مالزى در ۱۹۶۵ بهعنوان عضو غیردائم شوراء امنیت انتخاب شد. این انتخاب باعث رنجش اندونزى و خروج آن از سازمان ملل شد (اندونزى این اقدام را به تحریک دولت چین انجام داد).     

در ۱۹۷۲ مالزى به عضویت کمیته ۱۵ نفرى اقیانوس هند برگزیده شد. این کمیته مسئول بررسى قطعنامه (دسامبر ۱۹۷۱) مجمع عمومی) مشتمل بر اعلام منطقه اقیانوس هند بهعنوان ”منطقه صلح“ بود. بهطور کلى مالزى بهویژه در دوران نخستوزیرى ماهاتیرمحمد تلاش داشته هرچه بیشتر در مسائل بینالمللى خود را فعال نشان دهد، و در این زمینه همکارى نزدیکى را با سازمانهاى بینالمللى داشته است. سربازان این کشور در نیروهاى ناظر بر آتشبس سازمان ملل در مرز ایران و عراق و همچنین نیروهاى سازمان ملل در نامیبیا شرکت دارند. همچنین این کشور با تلاشهاى دیپلماتیک خود توانست در ۱۹۸۹ بار دیگر بهعنوان عضو غیردائم وارد شوراى امنیت سازمان ملل متحد انتخاب شود.     

همکارى منطقهاى نیز یکى از پایههاى اصلى سیاست خارجى رهبران مالزى است. مالزى از ۱۹۸۵ تاکنون همواره خخواستار یک چارچوب سیاسى و اقتصادى براى همکارى بین همسایگان بوده است. اولین بار ASA (اتحادیه جنوب شرقى آسیا) را با کمک تایلند و فیلیپین در ۱۹۶۱ تشکیل داد. ولى این اتحادیه با شکست مواجه شد (به دلیل ادعاء فیلیپین نسبت به صباح) لذا دو سال بعد مالزى با فیلیپین و اندونزى مافیلیندو را بهوجود آورد. ولى این گروه هم بهخاطر درگیرىهاى اندونزى و مالزى از بین رفت. بیشترین فعالیت و همکارى مالزى در منطقه از ۱۹۶۷ در چارچوب آسهآن بوده است. این اتحادیه از ۱۹۶۷ فعالتر شد. بهخصوص در سالهاى اخیر مالزى و دیگر کشورهاى عضو اتحادیه سعى نمودهاند با همفکری، تلاش و حمایت از ائتلاف گروههاى کامبوجى ضد رژیم هنگ سامرین از نفوذ رژیم دستنشانده ویتنام در کامبوج بکاهند؛ و کرسى کامبوج را در سازمان ملل تحت اختیار خمرهاى سرخ نگاه دارند. اخیراً نیز کشورهاى آ.سه.آن بهمنظور برقرارى صلح در کامبوج پس از خروج سربازان ویتنامى از خاک این کشور تلاشهائى را صورت دادهاند، که از آن جمله مىتوان به اجلاسهاى جاکارتا اشاره نمود.

رهبران سیاست خارجی

در اولین سالهاى بعد از استقلال، مالزى به دلیل کمبود نیروى انسانى از ایجاد روابط دیپلماتیک با بسیارى از کشورها خوددارى میکرد. اولین نمایندگیهاى سیاسى مالزى در کشورهاى مشترک المنافع، سازمان ملل متحد و کشورهاى همسایه تأسیس شد. تا پایان ۱۹۷۴ مالزى ۳۴ سفارتخانه، ۱۴ کنسولگرى و نیز در هیئت نمایندگى دائم در سازمان ملل متحد در نیویورک و ژنو داشت. در همان حال ۳۹ هیئت سیاسى خارجى در کوآلالامپور مستقر بودند.     

مدیریت وزارت خارجه مالزى از ۱۹۷۵ تا اواخر ۱۹۷۰ با تنکو عبدالرحمن نخست وزیر فارغ التحصیل کمبریج، بود که خطوط اصلى سیاست خارجى مالزى را که بیشتر در جهت نزدیکى با انگلستان بود مشخص میکرد. جانشین وى تونرزاق بود، که در عین حال پست وزارت خارجه را نیز به عهده داشت. وى نقش مهمى در هدایت سیاسى خارجى مالزى به سمت کشورهاى غیر متعهد، و نیز بیطرف سازى جنوب شرق آسیا و تغییر سیاست مالزى در مورد جمهورى خلق چین به عهده داشت.
افزایش فعالیتهاى وزارت خارجه منجر به تعیین یک وزیر جداگانه براى آن در نیمه سال ۱۹۷۵ گردید. با این حال داتوک حسینبن عون نیز که در ۱۹۷۶ سمت نخستوزیرى را به عهده گرفت نقش مهمى در پیشبرد سیاست خارجى مالزى ایفاء نمود از ۱۹۸۱ به دنبال تعیین آقاى داتوک سرى ماهاتیر برخلاف دیگر رهبران قبلى مالزى که به طور سنتى به انگلستان گرایش داشته اند، تلاش کرده است به سیاست خارجى تحرک بیشترى دهد. در این جهت روابط سیاسى مالزى با کشورهاى مختلف همچون آمریکا - اروپاى غربى - ژاپن - چین و نیز روسیه افزایش قابل ملاحظهاى یافته است.

در دوران نخستوزیرى ماهاتیر تأثیر روابط سیاسى خارجى در تأمین منافع اقتصادى کشور تأکید زیادى شده است. در همین چارچوب مىتوان به طرح سیاست ”نگاه به شرق“ (Look East Policy)، ماهاتیر اشاره کرد، که براساس آن تلاش مىشود مسیر توسعه اقتصادى ژاپن و کره جنوبى دنبال شود. در همین جهت روابط اقتصادى مالزى با این دو کشور افزایش قابل ملاحظهاى داشته و میزان سرمایهگذارىهاى ژاپن در این کشور بسیار افزایش یافته است. از دیگر ویژگىهاى سیاست خارجى مالزى در دوران نخستوزیرى ماهاتیر محمد مىتوان به تلاش براى حضور بیشتر در صحنه بینالمللى اشاره کرد. بهطورى که در طول چند ساله گذشته این کشور در صحنه سیاستهاى منطقهاى و بینالمللى بسیار فعال شده است.

این کشور در ۱۹۸۹ بهعنوان عضو غیردائم وارد شوراى امنیت سازمان ملل شد. قبل از آن نیز ماهاتیرمحمد نخستوزیر این کشور بهعنوان رئیس کنفرانس مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد برگزیده شده بود.     

همچنین وى در جریان برگزارى کنفرانس کشورهاى غیر متهد در ”حراره“ پیشنهاد تشکیل کمیسیونى را براى بررسى مسائل اقتصادى کشورهاى در حال توسعه، بهنام ”کمیسیون مستقل جنوب“ مطرح نمود و ”جولیوس نایرره“ رئیسجمهور پیشین تانزانیا را بهعنوان رئیس این کمیسیون پیشنهاد کرد که با موافقت کشورهاى غیرمتعهد تشکیل شد.     

شرکتهاى نظامیان مالزى در نیروهاى ناظر بر آتشبس سازمان ملل در مرز جمهورى اسلامى ایران و عراق، و نیز در نیروهاى ناظر سازمان ملل در نامیبیا را مىتوان نیز نام برد. این کشور در مسئله فلسطین و کمک به آوارگان فلسطینى و مجاهدین افغانستان نیز بسیار فعال بوده است. بهطور کلى با توجه به رفت و آمدهاى سیاسى مقامات مالزى و شرکت فعال این کشور در تحولات بینالمللی، مىتوان گفت این کشور در دوران ماهاتیر تلاش زیادى براى مطرح نمودن خود در صحنه جهانى و ایفاء یک نقش فعال بینالمللى داشته است، که این موضوع اهمیت زیادى به وزارت خارجه این کشور داده است. 



جهت پیوستن به صفحه «تحصیل در مالزی» در فیس بوک « اینجا کلیک کنید »



درباره مالزي




 
مالزي
تحصیل در مالزی
مهاجرت به مالزی
سفر به مالزی
آلبوم تصاویر مالزی
بانك اطلاعات مالزي
درباره مالزی
هتل های مالزی
گردشگری در مالزی
بازار ملک در مالزی
اطلاعات عمومی مالزی
نکات زندگی در مالزی
هزینه ها در مالزی
حمل و نقل در مالزی
ارتباطات در مالزی
خرید در مالزی
تغذیه در مالزی
بهداشت در مالزی
اقامت در مالزی
برنامه MM2H
دوره های آموزش زبان انگلیسی
ثبت شرکت در مالزی
انواع ویزا در مالزی
LOGIN FORM
Username :



Password :





NEWSLETTER
Email:


       
mm2h
همکاری با ما
دانشگاه هاي مالزي
دانشگاه تکنولوژی UTM
دانشگاه مالایا UM
دانشگاه کبانگسان UKM
دانشگاه USM
دانشگاه مالتی مدیا MMU
دانشگاه پوترا UPM
دانشگاه UITM
دیگر دانشگاه های مالزی
کالج های زبان در مالزی
دبیرستان در مالزی
تحصيل در مالزي
نکات تحصیل در مالزی
نگارش رزومه
نگارش پروپوزال
آیین نامه ها
خدمت وظیفه سربازی
رشته هاي دانشگاهي
علوم فنی و مهندسی
علوم انسانی و اقتصاد
         كلیك كنید ...
علوم پزشکی
         كلیك كنید ...
هنر و موسیقی
         كلیك كنید ...
پیوند ها
  • تحصیل در خارج از کشور
  • تحصیل در استرالیا
  • ایتکا
  • دهکده فضایی
  • پی سی وبلاگ
  • انجمن فیزیکدانان جوان ایران
  • هنر کده

  • صفحه اصلی تحصیل در مالزی اخبار مالزی خواندنی ها ورود اعضا عضویت فرم مشاوره تماس با ما

    Copyright © 2005 - 2015, mm2h.ir - V3.0